مصی دربدر در راه عشق

ای تو بی هم قطار می میرم ، من از این انتظار می میرم
منو از روز رفتنت کشتی ، برنگردی دو بار می میرم

همه ی سال بی تو یک روزه ، من به روزهای هفته بدبینم
حالم از بعد رفتنت خوش نیست ، همه روزها رو جمعه می بینم

مثل پروانه ای که تو پیله است ، دلم از این همه قفس خونه
جز تو که روزگارم رو دیدی ، دیگه کی حال ما رو می دونه
من ، من دارم از تب تو می سوزم ، دل دریا رو آب کن ، برگرد
زندگیم انتظارته هر روز ، زندگیمو رها کن از این درد

بی تو بی هم قطار می میرم ، من از این انتظار می میرم
منو از روز رفتنت کشتی ، برنگردی دو بار می میرم

همه ی سال بی تو یک روزه ، من به روزهای هفته بدبینم
حالم از بعد رفتنت خوش نیست ، همه روزها رو جمعه می بینم
---------------------------------------------داشتم اشک هایم را روی نامه ای عاشقانه با قطره چکان جعل می کردم ، خاطرم آمد شاید دلتنگ خنده هایم باشی ، ببخش اگر این روزها عشق با گریستن اثبات می شود -------------------------------

+ نوشته شده در شنبه یکم اسفند 1388ساعت 21:44 توسط مصی دربدر |

خدا حافظی

سلام دوستای خوبم ممنون که تا الان منو همراهی کردین من دارم خونه ی مجازی خودمو عوض میکنم هر کدوم از دوستان که تمایل دارن واسم کامنت بزارن تا آدرس وب جدیدمو بهش بدم.

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم بهمن 1388ساعت 10:35 توسط مصی دربدر |

سلام از همه ی دوستان که قدم روی چشم من میزارنم و به من سر میزنن خواهش میکنم روی گزینه ی وبلاگ برتر هم کلیک کنند ممنون گزینه سمت چپ پایین صفحه هست.

+ نوشته شده در شنبه دهم بهمن 1388ساعت 10:26 توسط مصی دربدر

جشن عقد کنان مصطفی و فائزه

پیوندتان مبارک

M : F

سلام بالاخره مصی دربدر از دربدری در اومد ایشالله با فائزه جانم به پای هم پیر بشیم منون از همتون که توی جشن ما دو تا شرکت کردید از طرف خودم و فائزه از همه تشکر میکنم ممنون راستی مهمون ویژه ی مجلسمون مژی جون خودمه که خواهر شوهر فائزه حساب میشه

دوستت دارم فائزههههههههههههههههه

دوستت دارم مژیییییییییییی جونمممممم

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم بهمن 1388ساعت 17:1 توسط مصی دربدر |

شعر زیبا از دوستای گلم علی و مینا

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه
دوباره این دل دیونه واست دلتنگه
وقته از تو خوندنه ستاره ی ترانه هام
اسم تو برای من قشنگترین آهنگه
بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم
بی تو اما میرسم به قله ی آغازم
اگه تا آخر این ترانه با من باشی
واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم
با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره
نذار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره
این ترانه تا همیشه تورو یاد من میاره
تویی که عشقمو از نگاه من می خونی
تویی که تو طپش ترانه هام مهمونی
تویی که همنفس همیشه ی آوازی
تویی که آخر قصه ی منو میدونی
اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه
اگه خونه م بی چراغه چشم تو تاریکه
میدونم آخر قصه میرسی به داد من
لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه...
با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره
نذار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره