جــان های بسته اندر آب و گل
چــون رهنـــــــــــــــــــــــــــــــــد از آب و گل ها شاد دل
در هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوای عشق حق رقصان شود
همچو قرص بدر بی نقصان شود
دلگیـــرم از بـــزم طــرب غمخــانه ای بایـــد مـــرا
من عاشق دیـــــوانه ام ویــــرانه یی بـــایــــد مـرا
شایـــد گــــزینم حالتــــی در خــــواب شیرین اجــل
از نـــرگس عــــاشق کشی افسانــــه ای باید مــرا
بی صحبت شیرین لبـــی تلخست بــرمن زنــــدگی
از جـــان بتنگ آمــــــد دلـــم جانانـه ای باید مرا
همچــــون فغانی آمـــأم از کعبـــــه در دیر مغان
پیمــــان شکستم ساقیا پیمـــانــه ای بایــد مــــــرا
دوش در حـــــــلقه مــا قصــه گـــیسوی تــو بــود
تا دل شب سخـــن از سلسلـــــه مـــــوی تـوبــــود
دل که از ناوک مـــژگان تو در خــــــــون میگشت
باز مشتـــــاق کمانخــــــانه ابــــــــروی تو بـــود
هم عفــــــا لله صبــا کــز تـــو پیامــــی میـــــــداد
ورنه در کس نـــرسیـــــــدم کــه از کـــوی توبود
عالم از شور و شر عشق خبــر هیچ نــــــداشت
فتنه انگیــــز جهــــان غمـــــزه جادوی تو بــــود
من سر گشته هم از اهــــــل سلامت بــــــــــودم
دام را هــــــم شکن طـــره هنــــــــدوی تــو بود
بگشا بنـــــــد قبـــا تا بگشـــــایـــــــد دل مـــــن
که گشـــــادی که مــــــرا بود ز پهلـوی تو بود
بوفـــای تو کــــه بر تــــربت حـــــــافظ بگـــــــــذر
کـــز جهان مــــــی شد و در آرزوی روی تو بود